|
KLARA - znaczy JASNA |

w Jej blasku szukamy śladów Boga
Jej życie wychowywało i uczyło innych; z księgi jej życia wszystkie inne siostry uczyły się reguły swego życia. Ciałem pozostawała na ziemi, ale duchem przebywała w niebie. Naczynie pokory, skarbiec czystości, płomień miłości, słodycz łagodności, moc cierpliwości, zawiązka pokoju i jedność rodzinnej wspólnoty: łagodna w słowie, delikatna w działaniu, dla wszystkich miła i przyjemna!
z Bulli kanonizacyjnej św. Klary
Zapatrzone sercem w Chrystusa, którego uniżenie,
wyniszczenie i całkowite oddanie ukryły się w tajemnicach:
| ► WCIELENIA |
|
„O przedziwna pokoro, o zdumiewające ubóstwo! Król aniołów, Pan nieba i ziemi złożony w żłobie”. św. Klara |
| ► UKRZYŻOWANIA |
|
„Z całego serca kochaj Boga i Jezusa, Jego Syna, za nas grzesznych ukrzyżowanego; niech pamięć o Nim nie opuszcza nigdy twoich myśli. Rozmyślaj ciągle o tajemnicach krzyża i o boleściach Matki stojącej pod krzyżem”. św. Klara |
| ► EUCHARYSTII |
|
„Wpatruj się umysłem w zwierciadło wieczności, wznieś duszę do blasku chwały, przyłóż serce do obrazu boskiej istoty i przez kontemplację cała się przemieniaj w obraz bóstwa, abyś i ty odczuła to, co odczuwaj± przyjaciele kosztując ukrytej słodyczy, zachowanej od początku przez Boga dla tych, którzy Go miłują”. św. Klara |
|
Uczymy się Jego miłości, dzieląc się nią we wspólnocie siostrzanej. |
|
|
|
Prowadzimy życie oddane modlitwie, w klauzurze, oddając Bogu wszystkie potrzeby Kościoła i świata. |
ostatnia aktualizacja 2004-07-12
webmaster s. Ewa Sobol OSC