KLARA - znaczy JASNA

w Jej blasku szukamy śladów Boga

Jej życie wychowywało i uczyło innych; z księgi jej życia wszystkie inne siostry uczyły się reguły swego życia. Ciałem pozostawała na ziemi, ale duchem przebywała w niebie. Naczynie pokory, skarbiec czystości, płomień miłości, słodycz łagodności, moc cierpliwości, zawiązka pokoju i jedność rodzinnej wspólnoty: łagodna w słowie, delikatna w działaniu, dla wszystkich miła i przyjemna!

                                                                              z Bulli kanonizacyjnej św. Klary

Zapatrzone sercem w Chrystusa, którego uniżenie,
wyniszczenie i całkowite oddanie ukryły się w tajemnicach:

► WCIELENIA

„O przedziwna pokoro, o zdumiewające ubóstwo! Król aniołów, Pan nieba i ziemi złożony w żłobie”. św. Klara
► UKRZYŻOWANIA

„Z całego serca kochaj Boga i Jezusa, Jego Syna, za nas grzesznych ukrzyżowanego; niech pamięć o Nim nie opuszcza nigdy twoich myśli. Rozmyślaj ciągle o tajemnicach krzyża i o boleściach Matki stojącej pod krzyżem”. św. Klara
► EUCHARYSTII

„Wpatruj się umysłem w zwierciadło wieczności, wznieś duszę do blasku chwały, przyłóż serce do obrazu boskiej istoty i przez kontemplację cała się przemieniaj w obraz bóstwa, abyś i ty odczuła to, co odczuwają przyjaciele kosztując ukrytej słodyczy, zachowanej od początku przez Boga dla tych, którzy Go miłują”. św. Klara

 

Uczymy się Jego miłości, dzieląc się nią we wspólnocie siostrzanej.

Prowadzimy życie oddane modlitwie, w klauzurze,
oddając Bogu wszystkie potrzeby Kościoła i świata.

webmaster s. Ewa Sobol OSC