KLARA - znaczy JASNA

w Jej blasku szukamy śladów Boga

Jej życie wychowywało i uczyło innych; z księgi jej życia wszystkie inne siostry uczyły się reguły swego życia. Ciałem pozostawała na ziemi, ale duchem przebywała w niebie. Naczynie pokory, skarbiec czystości, płomień miłości, słodycz łagodności, moc cierpliwości, zawiązka pokoju i jedność rodzinnej wspólnoty: łagodna w słowie, delikatna w działaniu, dla wszystkich miła i przyjemna!

                                                                              z Bulli kanonizacyjnej św. Klary

Zapatrzone sercem w Chrystusa, którego uniżenie,
wyniszczenie i całkowite oddanie ukryły się w tajemnicach:

► WCIELENIA

„O przedziwna pokoro, o zdumiewające ubóstwo! Król aniołów, Pan nieba i ziemi złożony w żłobie”. św. Klara
► UKRZYŻOWANIA

„Z całego serca kochaj Boga i Jezusa, Jego Syna, za nas grzesznych ukrzyżowanego; niech pamięć o Nim nie opuszcza nigdy twoich myśli. Rozmyślaj ciągle o tajemnicach krzyża i o boleściach Matki stojącej pod krzyżem”. św. Klara
► EUCHARYSTII

„Wpatruj się umysłem w zwierciadło wieczności, wznieś duszę do blasku chwały, przyłóż serce do obrazu boskiej istoty i przez kontemplację cała się przemieniaj w obraz bóstwa, abyś i ty odczuła to, co odczuwaj± przyjaciele kosztując ukrytej słodyczy, zachowanej od początku przez Boga dla tych, którzy Go miłują”. św. Klara

 

Uczymy się Jego miłości, dzieląc się nią we wspólnocie siostrzanej.

Prowadzimy życie oddane modlitwie, w klauzurze,
oddając Bogu wszystkie potrzeby Kościoła i świata.

ostatnia aktualizacja 2004-07-12

webmaster s. Ewa Sobol OSC